" href="/rss/" />















عطربهشت...

مهدی جان، یقین دارم با آمدنت،بهشت را به ارمغان خواهی آورد...

زندگی همه‌اش جنگ است، تلاش برای دمی آسودن در جهانی که کلمات؛ ظاهری مشترک دارند و باطنی متفرق.
همین باطن برداشت‌پذیر کلمات است که به تعداد آدم‌ها از آن برداشتی متفاوت از دیگری پدید می‌آید و به همان تعداد سبب نزاع می‌شود، زندگی را عرصه تکاپو و کنش واکنش‌های نفسگیر و‌جانفرسا می‌کند.
صلح در این زندگی وقتی است که تصمیم می‌گیری به جای گلاویز شدن با دیگری، درون خودت را متقاعد کنی به نجنگیدن، به بی‌اعتمادی به کلمات و به سکوت. 
سکوت سخن نگفتن نیست، صبوری بر نادانی است، بردباری است بر زخم کلمات. التیام دادن به «درک»با مرهم «گذشتن».
سکوت را سخن نگفتن جا زده‌اند برای توجیه فرار کردن از زحمتی که برای «تفهیم» لازم است.
سکوت اما تحمل است. سکوت مزمزه کردن مزه‌ای است که تلخی پس از خود را نیک می‌شناسدو این تلخی را اما به لذت سکر می‌شکیبد.
 سکوت، صلح آدمی است به قیمت جنگیدن با آن غریزه‌ای که دوست دارد نافهمی را با نافهمی پاسخ دهد.

موضوعات مرتبط: بدون دسته

نوشته شده در 96/1/13 ساعت 6:3 توسط 12 عطر انتظار***



      قالب ساز آنلاین